۱۳۸۷ تیر ۲۸, جمعه

راه



بودنت


راهیست به سوی شعر


راهیست به سوی ترانه


راهیست به سوی آرامش


به سوی خدا


بودن تو


می رهاند مرا از منجلاب تیره‌ی این دنیا


میبرد مرا تا سرزمین رویاها
دلنوشته

۱ نظر:

vahid گفت...

کاش میشد تمام این متنها و شعرهای سروده شده را در یک دیوان جمع و چاپ و تکثیر نمود، تا جهانیان بدانند که شعر و مطلبی که از ته دل برآید چیست؟

واقعا زیبا و با معنا بود.
موفق باشی

یا حق